Czy można zamontować kamerę przed drzwiami mieszkania?

Najważniejsze jest to, jaki obszar obejmuje obiektyw. Kamera nie powinna bez potrzeby rejestrować większej części klatki, drzwi sąsiadów ani miejsc, przez które regularnie przechodzą inni mieszkańcy.

Jeśli na obrazie można rozpoznać konkretne osoby, zaczynają mieć zastosowanie przepisy o ochronie danych. Dotyczy to nie tylko zapisywania nagrań, lecz także podglądu obrazu na żywo. Dlatego przed uruchomieniem urządzenia trzeba ustawić możliwie wąski kadr i sprawdzić, czy nie obejmuje on więcej, niż jest potrzebne do ochrony własnego mieszkania.

Szczególnej ostrożności wymagają wideowizjery i kamery skierowane na drzwi naprzeciwko. Rejestrowanie tego, kto odwiedza sąsiada albo kiedy wychodzi on z mieszkania, może być uznane za ingerencję w jego prywatność.

Czy wideowizjer również podlega RODO?

Według Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) wideowizjer rejestrujący obraz i pozwalający go później odtworzyć jest systemem monitoringu wizyjnego przetwarzającym dane osobowe. Użytkownik musi więc wykazać podstawę prawną przetwarzania oraz przestrzegać przy tym zasad RODO.

Przed instalacją trzeba ocenić, czy cel, czyli ochronę mienia można osiągnąć na przykład przez węższy kąt widzenia lub maskowanie części obrazu.

Czy dla bezpieczeństwa mieszkańców można obserwować klatkę schodową?

Ochrona osób lub mienia może stanowić prawnie uzasadniony interes administratora i być podstawą przetwarzania danych na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Samo powołanie się na bezpieczeństwo nie legalizuje jednak każdego monitoringu.

Wcześniej trzeba ustalić, czy nagrywanie jest rzeczywiście niezbędne do realizacji konkretnego celu, a następnie ocenić, czy interes administratora nie narusza prywatności lokatorów.

Czy kamera w bloku może nagrywać dźwięk?

Używanie mikrofonu przy monitoringu na klatce schodowej wymaga szczególnej ostrożności. UODO podkreśla, że z rejestrowania dźwięku trzeba zrezygnować, jeżeli nie jest to konieczne do osiągnięcia celu monitoringu. W przypadku kamery w wizjerze nagrywanie rozmów na korytarzu nie jest niezbędne do ochrony konkretnego lokalu i jego mieszkańców.

Dlatego mikrofon powinien być wyłączony, jeśli nie istnieje konkretna potrzeba przetwarzania również dźwięku. Sam fakt, że kamera ma taką funkcję, nie sprawia, że musimy jej używać.

Kto może założyć monitoring części wspólnych?

Inne zasady trzeba brać pod uwagę montując prywatną kamerę, a inne, gdy system jest instalowany dla całego budynku przez administratora. W tym drugim przypadku podmiot decydujący o celach i sposobach monitoringu jest administratorem danych i odpowiada za przestrzeganie zasad RODO. UODO wskazuje, że podstawą przetwarzania może być art. 6 ust. 1 lit. f RODO, na przykład, gdy monitoring jest niezbędny do ochrony osób lub mienia.

Jeśli kamera ma być zamontowana na klatce schodowej, suficie, elewacji albo innym elemencie części wspólnej, mieszkaniec nie powinien robić tego na własną rękę. Najpierw trzeba skontaktować się z zarządcą i ustalić, czy taki montaż jest dopuszczalny oraz kto o nim decyduje. W zależności od zakresu prac może wystarczyć decyzja zarządu albo uchwała właścicieli lokali. Przepisy nie wskazują jednak jednej zasady dla każdego przypadku. Prawo do montażu urządzenia i zgodność monitorowania z RODO to odrębne kwestie.

Czy trzeba informować o monitoringu na klatce schodowej?

Jeżeli monitoring podlega RODO, administrator musi o nim informować. Jednak sam symbol kamery nie przekazuje wszystkich wymaganych informacji. Podstawowe dane można umieścić przed wejściem w monitorowany obszar, a pełną informację udostępnić w łatwo dostępnym miejscu lub elektronicznie.
Trzeba też określić, kto może oglądać nagrania i jak długo będą przechowywane. RODO nie ustala dla monitoringu wspólnot mieszkaniowych jednego ustawowego okresu przechowywania takich informacji. Dane powinny być usuwane, gdy nie są już potrzebne do celu, dla którego zostały zebrane.

Jak prawidłowo zamontować kamerę w bloku?

Przed montażem należy określić cel monitoringu, a dopiero potem ustawić urządzenie. Kadr powinien obejmować tylko obszar potrzebny do ochrony mieszkania lub części wspólnej. Jeśli kamera na to pozwala, można zastosować maskowanie fragmentów obrazu.

Trzeba też osobno sprawdzić między innymi prawo do zamocowania urządzenia na danej części budynku, podstawę przetwarzania danych czy zasady dotyczące obowiązku informacyjnego. To czy kamera w bloku jest legalna, zależy od konkretnego sposobu jej montażu i używania.

Artykuł Jakie są zasady montażu kamer w bloku? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Strategia off-market – na czym polega?

Sprzedaż off-market to forma sprzedaży, w której nieruchomość nie trafia na otwarty rynek, co oznacza, że nie pojawia się na popularnych portalach ogłoszeniowych, nie ma publicznej historii cenowej i jest dostępna tylko dla wybranej grupy kupujących. Sprzedający promuje nieruchomość dyskretnie, kierując ofertę do wyselekcjonowanej grupy brokerów i potencjalnych nabywców. Sprzedaż off-market wymaga przede wszystkim dostępu do realnej bazy kupujących, relacji z inwestorami, doświadczenia w selekcji nabywców, umiejętności prowadzenia dyskretnych negocjacji i dużej wiedzy o aktualnej sytuacji rynkowej. Dlatego sprzedaż off-market jest praktycznie niemożliwa na własną rękę. Profesjonalne biura nieruchomości posiadają odpowiednie doświadczenie, wiedzę oraz sieć kontaktów, co daje większą pewność skutecznego przeprowadzenia procesu sprzedaży. Choć na co dzień się niewiele mówi się sprzedaży off-market, to tego rodzaju transakcje są coraz bardziej powszechne, szczególnie w dużych miastach, takich jak Warszawa czy Gdańsk.

Zalety strategii off-market

Największe zalety sprzedaży off-market to dyskrecja i prywatność. Część sprzedających nie chce, aby informacja o sprzedaży była publiczna, z różnych powodów — na przykład zmiany życiowe, problemy finansowe czy inne kwestie, które właściciele wolą nie ujawniać. Z tego rozwiązania często korzystają także osoby publiczne, które chcą uniknąć nadmiernego nagłośnienia. Kolejną zaletą jest brak presji rynku. W sprzedaży off-market nie ma publicznej historii ofert, czyli nie wiadomo, jak długo ogłoszenie było dostępne ani czy cena była obniżana. Dzięki temu sprzedający ma zazwyczaj lepszą pozycję negocjacyjną w porównaniu z klasyczną sprzedażą. Dużą zaletą jest również wybór kupujących. Biura nieruchomości kierują ofertę do wyselekcjonowanych osób — realnie zainteresowanych zakupem, z określonym budżetem i zweryfikowanymi źródłami finansowania. Dzięki temu prezentacje są konkretne, rozmowy rzeczowe i proces sprzedaży bardziej przewidywalny.

Czy sprzedaż off market zawsze gwarantuje sukces?

Off market, jako strategia sprzedaży nieruchomości premium, może być bardzo skuteczna, ale nie gwarantuje sukcesu w każdym przypadku. Jej efektywność zależy od wielu czynników, m.in.: specyfiki rynku, preferencji potencjalnych nabywców i dopasowania oferty do potrzeb kupujących. Oprócz tego nieruchomości te powinny się wyróżniać i być atrakcyjne dla kupujących. Im bardziej są one unikalne, tym większe szanse na skuteczną sprzedaż. Może to obejmować prestiżowe położenie, luksusowy design czy wysokiej klasy wykończenie.

Artykuł Na czym polega strategia sprzedaży nieruchomości off-market? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Zakup mieszkania z rynku wtórnego ma wiele zalet. Często są one położone w atrakcyjnych lokalizacjach, gdzie infrastruktura jest już dobrze rozwinięta, a nowe inwestycje powstają rzadko. Dużym plusem jest także ich szybka dostępność, gdyż w przeciwieństwie do nowych mieszkań nie trzeba czekać na zakończenie budowy. Zdarza się również, że lokale są w bardzo dobrym stanie technicznym, dzięki czemu można od razu się wprowadzić, bez konieczności przeprowadzania kosztownego remontu. Dodatkową korzyścią jest większa możliwość negocjacji ceny.

Mieszkanie z rynku wtórnego – jak dobrze wybrać?

Pierwszym krokiem musi być ustalenie, na jaką nieruchomość można sobie pozwolić. Jeśli nie dysponujemy pełną kwotą i musimy wspomóc się kredytem hipotecznym, konieczne będzie sprawdzenie zdolności kredytowej. Po określeniu możliwości finansowych, warto przeanalizować dostępne oferty i sprawdzić, jakie mieszkania są dostępne w tym budżecie, pod względem metrażu, układu pomieszczeń, standardu wykończenia, itd.

W praktyce często trzeba znaleźć kompromis między oczekiwaniami a możliwościami finansowymi. Czasami pomocne bywa również poszerzenie kryteriów poszukiwań, na przykład rozważenie innych lokalizacji. Może się okazać, że w cenie starego dwupokojowego mieszkania w centrum można kupić prawie nowe trzypokojowe w dzielnicy nieco dalej od śródmieścia, a czas dojazdu do pracy wydłuży się tylko nieznacznie.

Warto także przemyśleć, w jakim rodzaju budynku powinno znajdować się mieszkanie. Na rynku wtórnym najczęściej spotyka się lokale w kamienicach przedwojennych, powojennych oraz w blokach mieszkalnych. Mogą to być budynki wzniesione w starszych technologiach, na przykład z wielkiej płyty. Każdy z tych typów budynków ma swoje cechy, na które warto zwrócić uwagę przed podjęciem decyzji o zakupie.

Jeśli to możliwe, warto dowiedzieć się, dlaczego właściciel sprzedaje mieszkanie. Powody takie jak zmiana na większy lub mniejszy lokal zwykle nie budzą podejrzeń. W przypadku zmiany na mniejsze mieszkanie dobrze jednak sprawdzić koszty utrzymania, bo czasem to właśnie wysokie opłaty są powodem sprzedaży. Gdy właściciel bardzo zachwala mieszkanie, a mimo to chce je sprzedać, warto dokładniej przyjrzeć się sytuacji, np. sprawdzić sąsiedztwo, plan zagospodarowania przestrzennego czy ewentualne problemy z budynkiem.

Przy zakupie mieszkania trzeba koniecznie sprawdzić jego stan prawny. Należy upewnić się, że sprzedający jest faktycznym właścicielem lokalu oraz że nikt inny nie ma do niego praw ani nie jest w nim zameldowany. Warto też zachować ostrożność przy umowie o dożywocie, ponieważ jej zobowiązania przechodzą na nowego właściciela.

Koniecznie należy również sprawdzić księgę wieczystą, aby upewnić się, czy mieszkanie nie jest obciążone hipoteką. Niespłacony kredyt nie wyklucza jednak sprzedaży mieszkania, ale wymaga odpowiedniego przeprowadzenia transakcji.

Artykuł Jak dobrze kupić mieszkanie z rynku wtórnego? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Jednoosobowa działalność gospodarcza (JDG) jest popularnym wyborem, ponieważ zapewnia klarowność w zakresie zobowiązań podatkowych. Chociaż umowy cywilnoprawne, takie jak zlecenia czy umowy o dzieło, są honorowane, banki mogą uważać je za mniej pewne źródła dochodu. Natomiast dla osób prowadzących działalność nierejestrowaną, uzyskanie kredytu hipotecznego bywa niemal niemożliwe z powodu wątpliwej stabilności finansowej. Dzięki posiadaniu pozytywnej historii kredytowej w BIK oraz wniesieniu przynajmniej 20% wkładu własnego na nieruchomość, można zwiększyć szansę na uzyskanie kredytu. Co więcej, coraz więcej instytucji finansowych dostosowuje swoje oferty do potrzeb freelancerów, co może uprościć starania o kredyt na nowe mieszkanie.

Jakie warunki stawiają banki freelancerom?

Freelancerzy muszą dostosować się do specyficznych kryteriów stawianych przez banki, które różnią się od wymagań dla pracowników zatrudnionych na etat. Kluczowym aspektem jest wykazanie stabilności oraz regularności przychodów. Wymagana jest zazwyczaj co najmniej 12-24 miesiące aktywności zawodowej, co może obejmować prowadzenie działalności gospodarczej lub zawieranie umów cywilnoprawnych. Wśród dokumentów, które trzeba przedłożyć, znajdują się:

• zeznania podatkowe (PIT) z kilku ostatnich lat, które potwierdzają osiągane dochody,
• Księga przychodów i rozchodów (KPiR) dla tych, którzy prowadzą własną działalność,
• faktury za wykonane usługi oraz umowy z klientami.

Warto zauważyć, że chociaż banki są otwarte na różne typy umów, to jednak umowy cywilnoprawne mogą być postrzegane jako mniej stabilne źródło dochodu, co negatywnie wpływa na ocenę zdolności kredytowej. Dodatkowo, sposób opodatkowania ma istotne znaczenie. Korzystniejsze jest rozliczanie się na zasadzie skali podatkowej lub podatku liniowego niż w systemie ryczałtu. Poza tym, banki zazwyczaj wymagają wkładu własnego, który wynosi co najmniej 20% ceny nieruchomości. Dobrze jest także mieć pozytywną historię kredytową oraz brak opóźnień w spłatach, co sprzyja uzyskaniu korzystnej decyzji kredytowej.

Jak zwiększyć zdolność kredytową freelancera?

Aby zwiększyć swoją zdolność kredytową, freelancerzy powinni rozważyć kilka kluczowych kroków. Ważne jest, aby zapewnić sobie stabilne i regularne dochody, długoterminowe współprace z klientami mogą przynieść ciągły przypływ finansów, co jest niezmiernie istotne. Oprócz tego, warto prowadzić rzetelną dokumentację przychodów, ponieważ jasna księgowość i terminowe wystawianie faktur ułatwiają udowodnienie wysokości zarobków.

Nie mniej istotny jest wybór odpowiedniej formy działalności. Prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG), rozliczanej na skali podatkowej czy w formie podatku liniowego, może przynieść korzystniejsze postrzeganie w oczach banków, w porównaniu do umów cywilnoprawnych, które często bywają traktowane jako mniej stabilne. Budowanie pozytywnej historii kredytowej w Biurze Informacji Kredytowej (BIK) to kolejny istotny element – terminowa obsługa zobowiązań i unikanie opóźnień są kluczem do poprawy zdolności kredytowej.

Zaleca się również wniesienie wkładu własnego na poziomie przynajmniej 20%. Taki ruch zmniejsza ryzyko z perspektywy banku. Dodatkowo posiadanie współkredytobiorcy, na przykład osoby zatrudnionej na umowę o pracę, może korzystnie wpłynąć na szanse na zatwierdzenie wniosku o kredyt. Regularne monitorowanie swojego scoringu kredytowego oraz podejmowanie działań mających na celu eliminację negatywnych wpisów stają się kolejnym krokiem sprzyjającym zwiększeniu zdolności kredytowej freelancerów.

Jak banki oceniają dochody freelancera przy kredycie?

Banki oceniają sytuację finansową freelancerów podczas rozpatrywania wniosków o kredyty. Kluczowymi aspektami, na które zwracają uwagę, są:

• stabilność i regularność dochodów,
• możliwość ich udokumentowania.

Jednym z najczęstszych źródeł dochodu dla freelancerów jest jednoosobowa działalność gospodarcza (JDG). W tym przypadku warto przedstawić dokumenty takie jak:

• PIT-y,
• Księga przychodów i rozchodów (KPiR),
• faktury.

Umowy cywilnoprawne, na przykład umowy zlecenie czy umowy o dzieło, również są akceptowane przez banki, chociaż mogą być postrzegane jako mniej stabilne. Zwykle preferuje się dochody, które są regularnie udokumentowane przez co najmniej rok, a w niektórych przypadkach wymagany jest nawet dłuższy okres, wynoszący 24 miesiące. Ważnym czynnikiem jest także forma opodatkowania; banki korzystniej traktują dochody opodatkowane na skali podatkowej lub według stawki liniowej, podczas gdy ryczałt często uznawany jest za mniej pewny.

Dodatkowo, freelancer powinien wykazać stałość wpływów na swoje konto bankowe. Stabilność finansowa odgrywa kluczową rolę w ocenie zdolności kredytowej. Banki zazwyczaj wymagają dokładnej dokumentacji, aby potwierdzić nie tylko stabilność dochodów, ale także długość okresu, w którym prowadzona jest działalność.

Jakie dokumenty przygotować do wniosku kredytowego?

Aby uzyskać kredyt hipoteczny, freelancerzy muszą zgromadzić dokumenty, które poświadczają ich stabilność finansową oraz dochody. Chociaż wymagania mogą się różnić w zależności od banku, istnieje kilka kluczowych dokumentów, które zazwyczaj są niezbędne.

• dokument tożsamości, czyli dowód osobisty lub paszport,
• wiarygodne źródła dochodu, do których zaliczają się umowy cywilnoprawne, takie jak umowy zlecenie i umowy o dzieło,
• zeznania podatkowe, PIT-y, z ostatnich lat, które przedstawiają osiągane dochody,
• księga przychodów i rozchodów (KPiR) dla freelancerów prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą,
• faktury i rachunki, które udowodnią wykonanie usług oraz regularność wpływów,
• wyciągi bankowe ukazujące wpłaty na konto w ciągu ostatnich trzech do dwudziestu czterech miesięcy,
• zaświadczenia potwierdzające brak zaległości wobec ZUS i Urzędu Skarbowego,
• dokumentacja dotycząca nieruchomości, tak jak umowa przedwstępna i wypis z księgi wieczystej.

Zebranie wszystkich niezbędnych dokumentów znacznie zwiększa szanse na pozytywną decyzję kredytową. Starannie przygotowane papiery oraz klarowna historia finansowa ułatwiają cały proces ubiegania się o kredyt. 

Artykuł Czy jako freelancer możesz zaciągnąć kredyt na mieszkanie? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

OC najemcy. Co to za ubezpieczenie?

Polisa OC dla najemcy zabezpiecza zarówno lokatora, jak i właściciela mieszkania przed finansowymi konsekwencjami przypadkowych szkód. Dotyczy to mienia, które znajduje się w lokalu np. mebli, sprzętów RTV/AGD, armatury, a także elementów zabudowy.

Ubezpieczenie działa, gdy szkoda powstała nieumyślnie, na przykład wskutek: zalania mieszkania sąsiada, stłuczenia szyby czy zarysowania podłogi, zniszczeń spowodowanych przez dzieci, szkód wyrządzonych przez zwierzęta domowe, działań osób pracujących u najemcy (np. niani, pomocy domowej, fachowca). Co ważne, w wielu wariantach OC „podąża” za najemcą. Oznacza to, że po przeprowadzce do nowego lokum polisa nadal obowiązuje, pod warunkiem, że ubezpieczenie jest przypisane do osoby, a nie do konkretnego mieszkania. Część towarzystw dodaje też usługi assistance, ułatwiające codzienne awarie: pomoc hydraulika, ślusarza czy elektryka.

Czy OC najemcy jest obowiązkowe?

Z prawnego punktu widzenia nie. Jednak w praktyce wielu właścicieli oczekuje, że lokator wykupi takie ubezpieczenie. Coraz częściej zapis o konieczności posiadania OC znajduje się w samej umowie najmu. Warto spojrzeć na tę kwestię nie jak na formalność, ale element wzajemnego zabezpieczenia. Właściciel zyskuje pewność, że szkody zostaną pokryte, a najemca ma ochronę finansową i argument do negocjowania niższej kaucji. Polisa może obejmować nie tylko najem, ale również dzierżawę, użyczenie czy leasing, jeśli przewidziano to w warunkach umowy.

Co obejmuje polisa, a czego nie?

OC najemcy chroni przed skutkami szkód, które lokator wyrządzi osobom trzecim lub właścicielowi nieruchomości. Może to być zarówno uszkodzenie wyposażenia, zniszczenie ściany, jak i przypadkowe zalanie. Ubezpieczenie nie obejmuje jednak mienia należącego do najemcy, np. uszkodzonego telewizora czy laptopa, jeśli nie wykupiono odpowiedniego rozszerzenia. Nie dotyczy też sytuacji takich jak: szkody umyślne lub wynikające z użycia alkoholu i narkotyków, zniszczenia będące efektem zwykłego zużycia, działania rażąco niedbałe, używanie lokalu do celów biznesowych, wynajem krótkoterminowy bez właściwego rozszerzenia.

OC najemcy a OC w życiu prywatnym. Na czym polega różnica?

Oba ubezpieczenia dotyczą odpowiedzialności cywilnej, ale mają inne zastosowanie. OC w życiu prywatnym chroni nas przed szkodami wyrządzonymi osobom trzecim w różnych sytuacjach. W domu, na spacerze czy podczas wizyty u znajomych. OC najemcy jest wyspecjalizowanym rozszerzeniem, skupionym na ochronie właściciela mieszkania i sąsiadów przed skutkami szkód powstałych w wynajmowanym lokalu. Polisa OC najemcy może być częścią OC w życiu prywatnym albo osobnym produktem.

Artykuł OC najemcy mieszkania – czy warto? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Najem prywatny rozliczany ryczałtem

Do 2023 r. osoby właściciele mogli rozliczać najem prywatny na dwa sposoby: w formie ryczałtu lub na zasadach ogólnych, czyli po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu. Obecnie takiej możliwości już nie ma, bo jedyną opcją jest obecnie ryczałt.

Inaczej wygląda to jedynie w przypadku najmu prowadzonego w ramach działalności gospodarczej, gdzie przedsiębiorcy mogą nadal stosować zasady ogólne. W najmie prywatnym opodatkowanym ryczałtem obowiązują stawki w wysokości 8,5% przy przychodach do 100 tys. zł rocznie, oraz 12,5% od nadwyżki powyżej tej kwoty. Małżonkowie, którzy zdecydują się opodatkować cały przychód u jednego z nich, korzystają z podwyższonego limitu wynoszącego 200 tys. zł. Należy pamiętać, że przy ryczałcie podatek oblicza się wyłącznie od przychodu, co oznacza, że nie można pomniejszyć go o żadne koszty jego uzyskania.

Wynajem mieszkania – formalności podatkowe

Obecnie nie ma już konieczności informowania urzędu skarbowego o rozpoczęciu wynajmu. Nadal jednak trzeba rozliczyć uzyskane przychody, wykorzystując do tego formularz PIT-28, w którym wykazuje się roczne wpływy z wynajmu. Zeznanie należy złożyć do 30 kwietnia roku następującego po tym, którego dotyczy rozliczenie. Warto również na bieżąco prowadzić ewidencję przychodów, a mianowicie zapisywać otrzymane kwoty i daty ich wpływu, gdyż jest to kluczowy element rozliczeń w ramach ryczałtu.

W 2026 r zasady rozliczania najmu prywatnego pozostaną bez zmian. Tak jak dotychczas, właściciele wynajmowanych mieszkań będą musieli opłacać ryczałt od osiągniętych przychodów, bez możliwości pomniejszenia ich o poniesione koszty. Dodatkowo konieczne jest regularne uiszczanie miesięcznych zaliczek na podatek, co należy to robić do 20. dnia miesiąca następującego po tym, którego dana zaliczka dotyczy.

Czy można odliczyć koszty remontu?

Koszty remontu lokalu spoczywają na właścicielu, a ponieważ potrafią być wysokie, często pojawia się pytanie, czy można je rozliczyć w ramach ryczałtu. Niestety nie ma takiej możliwości. Ryczałt, podobnie jak niedostępna już powszechnie karta podatkowa, nie przewiduje odliczania żadnych kosztów. Jedynym wyjątkiem są składki ZUS, ale dotyczy to wyłącznie przedsiębiorców. Natomiast osoby wynajmujące mieszkanie prywatnie muszą więc pokrywać wszelkie wydatki z własnej kieszeni, bez prawa do ich odliczenia.

Co zatem można zrobić, aby chociaż częściowo odzyskać poniesione środki? Jedną z opcji jest prowadzenie najmu w ramach działalności gospodarczej, co pozwala to rozliczać koszty oraz korzystać z opodatkowania na zasadach ogólnych.

Inną możliwością jest podniesienie czynszu najmu. Trzeba jednak zachować ostrożność, bo zbyt wygórowana kwota może skutecznie odstraszać zainteresowanych.

Artykuł Opodatkowanie wynajmu mieszkania w 2026 pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Obecnie ulga mieszkaniowa pozwala uniknąć podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości nabytej mniej niż pięć lat wcześniej, o ile uzyskane środki zostaną w ciągu trzech lat przeznaczone na własne cele mieszkaniowe. Mechanizm ten jest powszechnie stosowany przez podatników, którzy sprzedając mieszkanie, finansują zakup kolejnego lokum.

Nowe zasady tylko dla osób bez własnego lokum

Projekt ustawy przewiduje istotne ograniczenie dostępności ulgi. Skorzystają z niej wyłącznie osoby, które nie posiadają innej nieruchomości lub prawa do lokalu o charakterze mieszkalnym. Wyjątkiem będą mieszkania odziedziczone oraz jedna nieruchomość objęta wspólnością majątkową małżeńską.

Dla osób posiadających już mieszkanie lub dom możliwość zwolnienia z podatku będzie uzależniona od zbycia tego majątku. Również przekazanie nieruchomości na rzecz dzieci, wnuków, Skarbu Państwa bądź gminy otworzy drogę do skorzystania z preferencji. Tym samym resort finansów stara się rozgraniczyć przypadki, w których podatnik realnie potrzebuje nowego mieszkania, od sytuacji wykorzystywania ulgi w celach optymalizacji podatkowej.

Spłata kredytu też na nowych zasadach

Podobne zasady mają obowiązywać przy spłacie kredytu hipotecznego. Skorzystanie z ulgi będzie możliwe tylko wtedy, gdy kredyt dotyczy zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika i jednocześnie spełnione zostaną wspomniane warunki dotyczące posiadania innych nieruchomości.

Projekt nowelizacji nie ogranicza się jedynie do ulgi mieszkaniowej. Ministerstwo Finansów planuje także inne zmiany, których celem jest uszczelnienie systemu podatkowego.

Kto skorzysta, a kto straci?

Na zmianach zyskają osoby, które nie posiadają innego lokum, a sprzedając mieszkanie, chcą kupić nieruchomość dla siebie i rodziny. Nowe przepisy w większym stopniu zabezpieczają ich interesy i ograniczają konkurencję ze strony osób posiadających już kilka mieszkań.

Z drugiej strony, stracą podatnicy, którzy dotychczas wykorzystywali ulgę mieszkaniową jako narzędzie planowania podatkowego, np. właściciele kilku nieruchomości inwestycyjnych czy przedsiębiorcy stosujący darowizny ruchomości w rodzinie.

Zmiany w uldze mieszkaniowej to istotna reforma, która ma na celu przywrócenie jej pierwotnego charakteru, czyli wspierania obywateli faktycznie zaspokajających potrzeby mieszkaniowe. Nowe regulacje wprowadzają jednak szereg ograniczeń, które znacząco zmienią dotychczasową praktykę podatników. Warto już teraz przeanalizować własną sytuację i rozważyć ewentualne decyzje dotyczące sprzedaży lub zakupu nieruchomości przed wejściem w życie nowych przepisów.

Artykuł Rząd szykuje zmiany w uldze mieszkaniowej pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Mieszkanie na wyższym piętrze w bloku bez windy? To dla seniora duży problem

Jak informuje portal forsal.pl, w rozmowie z TVP3 minister do spraw polityki senioralnej, Marzena Okła-Drewnowicz, opowiedziała o projekcie mieszkaniowym, który ma pomóc seniorom, w szczególności tym, którzy mieszkają w mieszkaniach w blokach na wyższych piętrach i bez dostępu do wind. Jak wyjaśniła Okła-Drewnowicz, takie osoby pozostają odcięte od świata, bo ze względu na ograniczenia ruchowe nieczęsto opuszczają mieszkania. Tak powstaje zjawisko tzw. „więźniów czwartego piętra”. Taka samotność i izolacja prowadzą do pogorszenia samopoczucia zarówno psychicznego, jak i fizycznego.

Nowy program to dla seniorów szansa na poprawę warunków życia

Rozwiązaniem, które ma zwiększyć niezależność seniorów oraz poprawić warunki ich życia, jest wprowadzenie programu „Mieszkanie dla seniora”. Zgodnie z propozycją ministerstwa ds. polityki senioralnej seniorzy, którzy posiadają własne mieszkanie, będą mogli wynająć je gminie, a w zamian zamieszkają w mieszkaniu z zasobu gminy, które dostosowane będzie do ich potrzeb. Udział w tym programie będzie dobrowolny, ponieważ, jak podkreśliła Marzena Okła- Drewnowicz, program ma być formą wsparcia dającą możliwość wyboru, a nie obowiązkiem. Co ważne, seniorzy nie będą musieli własnego mieszkania sprzedawać gminie czy go przekazywać, zachowają prawo własności, a gmina będzie dany lokal jedynie wynajmować. W przypadku rezygnacji z takiego najmu senioralnego, mieszkanie wróci do właściciela, a w przypadku śmierci – wejdzie w skład spadku.

Kolejnym istotnym założeniem programu jest brak kryteriów dochodowych, jak ma to miejsce w przypadku standardowego najmu lokalu komunalnego. Rząd podkreśla, że celem tego rozwiązania nie jest pomoc finansowa, lecz praktyczne wsparcie osób starszych w codziennym funkcjonowaniu. Głównym kryterium kwalifikacji ma być sytuacja mieszkaniowa seniora, w szczególności zamieszkiwanie w lokalu nieprzystosowanym do jego potrzeb.

Seniorów będzie coraz więcej

Należy mieć świadomość, że nasze społeczeństwo się starzeje, a problem ten stanowi jedno z kluczowych wyzwań demograficznych. Według danych GUS ponad 26% Polaków znajduje się obecnie w grupie wiekowej 60+, a do 2050 roku grupa ta będzie najprawdopodobniej wynosiła aż 40% ludności naszego kraju. Rząd musi zatem już teraz zmierzyć się z problemem starzejącego się społeczeństwa i z rosnącą liczbą seniorów w Polsce. Wprowadzenie programu „Mieszkanie dla seniora” może więc stać się jednym z kluczowych elementów krajowej polityki senioralnej.

Artykuł Dzięki programowi „Mieszkanie dla seniora” osoby starsze dostaną mieszkania bez barier pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Więcej zadowolonych niż sfrustrowanych

W badaniu portalu Nieruchomosci-online.pl, przeprowadzonym pod koniec 2024 roku, udział wzięło ponad 2 tysiące osób, które faktycznie korzystały z usług agentów. Wynik? Pozytywnie oceniło ich pracę ponad 51% respondentów. Kolejne 26% wyraziło się neutralnie, a tylko 22% zdecydowanie negatywnie. Trudno więc mówić o powszechnym niezadowoleniu. Komentatorzy przyznają, że to może być zaskoczeniem, bo w mediach społecznościowych dominują raczej głosy sfrustrowanych klientów.

Tymczasem prawda okazuje się bardziej stonowana. Zdecydowana większość ankietowanych – aż 77% – nie miała większych zastrzeżeń do współpracy z pośrednikiem. Szczególnie pozytywnie oceniani są ci, którzy pracowali z wynajmującymi mieszkania lub właścicielami wystawiającymi nieruchomość na sprzedaż. W tych grupach odsetek zadowolonych sięgał nawet 60%.

Za co klienci doceniają agentów – i co im przeszkadza

Spośród osób, które wystawiły agentowi dobrą ocenę, większość doceniała przede wszystkim skuteczność działania – szybkie doprowadzenie do transakcji i połączenie stron. Na kolejnych miejscach znalazły się bezpieczeństwo transakcji i oszczędność czasu. Czyli rzeczy bardzo konkretne, związane z efektem działania.

Gdy zapytano o powody niezadowolenia, na pierwszym miejscu pojawiło się zbyt wysokie wynagrodzenie. Ale równie często wskazywano coś bardziej przyziemnego: brak zaangażowania i niedostateczny kontakt. Wiele osób miało wrażenie, że agent po podpisaniu umowy przestaje się odzywać albo działa w sposób niezrozumiały. Brak jasnej komunikacji okazał się jedną z najczęstszych bolączek, mimo że ogólne oceny były raczej pozytywne.

Klient oczekuje działania, nie tylko porad

Badanie pozwoliło też zrozumieć, czego oczekują klienci, gdy sięgają po pomoc pośrednika. Na czele listy znalazła się weryfikacja stanu prawnego nieruchomości. Dalej: przygotowanie ogłoszenia, promocja, prezentacja mieszkania i finalizacja formalności. Znacznie rzadziej wskazywano doradztwo czy negocjacje, choć to często reklamują agenci. Klienci postrzegają więc pośrednika raczej jako wykonawcę konkretnych zadań niż partnera w podejmowaniu decyzji.

Z kolei osoby, które nigdy nie korzystały z usług agenta, najczęściej podchodziły sceptycznie z powodu braku zaufania do efektów współpracy. Część z nich deklarowała jednak, że mogłaby skorzystać z pomocy pośrednika, jeśli ten działałby transparentnie i informował o postępach.

To pokazuje, że kluczem do poprawy wizerunku branży nie musi być wielka kampania wizerunkowa. Czasem wystarczy po prostu uczciwa komunikacja i informowanie klienta, co dzieje się z jego sprawą.

Artykuł Jak klienci oceniają agentów nieruchomości? Wynik badania może zaskakiwać pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.

Zwierzęta w bloku – co mówi prawo?

Polskie prawo nie określa wprost, ile zwierząt można trzymać w mieszkaniu, ale nie oznacza to, że można zupełnie ignorować regulacje. Jeśli ktoś zaniedbuje pupila, a warunki, w których zwierzę przebywa, są skrajnie złe, może interweniować policja lub inspekcja weterynaryjna. Podobnie jeśli z mieszkania wydobywają się uciążliwe zapachy albo hałas uprzykrza życie sąsiadom. Art. 51 Kodeksu wykroczeń pozwala na interwencję służb w przypadku zakłócania spokoju. Jeśli pies szczeka całą noc albo kot demoluje mieszkanie, powodując nieustanne hałasy, sąsiedzi mają prawo domagać się ciszy.

Niektóre wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe wprowadzają regulaminy, które mogą określać zasady dotyczące trzymania zwierząt. Może tam być zapis o konieczności wyprowadzania psa na smyczy czy zakaz wprowadzania zwierząt na place zabaw. Jeśli lokator nie stosuje się do takich regulacji, może dostać upomnienie, a w skrajnych przypadkach nawet zostać zobowiązany do zmiany swojego zachowania pod groźbą kary.

Jakie zwierzęta można trzymać w mieszkaniu?

Zwierzęta domowe, takie jak psy, koty czy gryzonie, można trzymać bez specjalnych zezwoleń. Inaczej jest w przypadku ras psów uznanych za agresywne – ich właściciel musi zgłosić pupila do urzędu gminy. Zakazane jest posiadanie zwierząt niebezpiecznych, np. jadowitych węży, skorpionów czy krokodyli. Nie można także hodować zwierząt gospodarskich, takich jak kury czy świnie.

Co zrobić, jeśli zwierzę sąsiada jest uciążliwe?

Nie każdy właściciel zwierzęcia dba o to, by jego pupil nie przeszkadzał innym mieszkańcom bloku. Szczekający całą noc pies, nieustannie wyjący kot czy nawet papuga, która głośno skrzeczy przez cały dzień – takie sytuacje mogą stać się źródłem konfliktów. W pierwszej kolejności warto spróbować porozmawiać z właścicielem zwierzęcia. Czasem problem wynika z niewiedzy albo da się go rozwiązać prostymi sposobami, np. poprzez lepszą organizację spacerów.

Jeśli jednak rozmowa nie pomaga, można zgłosić sprawę do administracji budynku. W skrajnych przypadkach sąsiedzi mogą powołać się na przepisy Kodeksu wykroczeń i wezwać policję. Może się to skończyć mandatem, a w skrajnych przypadkach nawet postępowaniem sądowym.

Sprzątanie po zwierzęciu – obowiązek każdego właściciela

Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że właściciele zwierząt mają prawny obowiązek sprzątania po swoich pupilach. Chodzi nie tylko o trawniki i chodniki, ale też klatki schodowe czy windy. Jeśli pies zostawi po sobie nieczystości, a właściciel nie zareaguje, może dostać mandat w wysokości 500 zł.

Dbałość o czystość to nie tylko kwestia przepisów, ale też element dobrego wychowania. Coraz więcej miast ustawia specjalne kosze na psie odchody, co ułatwia utrzymanie porządku.

Artykuł Do jakich zasad trzeba się stosować trzymając zwierzę w mieszkaniu? pochodzi z serwisu Doradztwo i Konsulting w zakresie nieruchomości Wrocław.